ՄԵՆՅՈՒ

ՊԱՏՄԱՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ, ԳՐԱԿԱՆ - ԳԵՂԱՐՎԵՍՏԱԿԱՆ, ՓԱՍՏԱՎԱՎԵՐԱԳՐԱԿԱՆ, ՀԱՆՐԱՄԱՏՉԵԼԻ, ՈՒՍՈՒՑՈՂԱԿԱՆ, ԱԶԳԱՅԻՆ, ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐԱԿԱՆ, ԿՐԹԱԴԱՍՏԻԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԲԼՈԳ   «Բոլորն ուզում են իրենց երեխաներին թողնել լավ աշխարհ, իսկ ես աշխարհին ուզում եմ թողնել լավ երեխաներ» ԿԱՐԼՈՍ ՍԼԻՄ ԷԼՈՒ  
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

14.06.2013

ՍՊԱՆԵԼ ՎԻՇԱՊԻՆ

Ծովինարի արած ամպրոպը անհանգստացնում էր մյուս առասպելական էակներին: Երկնքում ապրող վիշապները փոխում էին իրենց դիրքերը լճերի ու լեռների վիշապների հետ, ու նրանց թևերի թափահարումից սոսկալի փոթորիկ էր սկսում: Վաղ հեթանոսական շրջանում այս արարածները համարվում էին ջրի պահապանները: Մենհիրներ՝ վիշապի պատկերով քարի կտորներ, դնում էին բոլոր աղբյուրների մոտ: Կարծում էին, որ վտանգի ժամանակ դրանք կենդանանում ու պահպանում են ջուրը: Բայց ժամանակի ընթացքում պահապան վիշապի կերպարը հայերի գիտակցության մեջ ձևափոխվեց ու վերածվեց հրեշի, որը գետնի տակից սողոսկում էր աղբյուրի ընդերքն ու ամբողջ ջուրը խմում: Կար միայն մեկ տարբերակ, բացելու վիշապի երախը, որպեսզի ջուրը հորդար ու մարդիկ կարողանային հողերը ջրել. պետք էր զոհաբերել գեղեցիկ աղջիկներին: Սակայն երկար չտևեց վիշապի հաղթանակը: Մարդկանց սկսեց օգնել անվախ աստված Վահագնը, որը կռվում ու հաղթում էր վիշապներին, ինչի համար էլ նրան կոչեցին Վիշապաքաղ: Երկար դարեր շարունակ հենց Վանա լճում ուժեղ փոթորիկներ էին սկսվում, մարդիկ ասում էին, որ դա Վահանգն աստվածն է վիշապնի դեմ կռիվ տալիս:

Комментариев нет:

Отправить комментарий

Blogger Widgets