ՄԵՆՅՈՒ

ՊԱՏՄԱՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ, ԳՐԱԿԱՆ - ԳԵՂԱՐՎԵՍՏԱԿԱՆ, ՓԱՍՏԱՎԱՎԵՐԱԳՐԱԿԱՆ, ՀԱՆՐԱՄԱՏՉԵԼԻ, ՈՒՍՈՒՑՈՂԱԿԱՆ, ԱԶԳԱՅԻՆ, ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐԱԿԱՆ, ԿՐԹԱԴԱՍՏԻԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԲԼՈԳ   «Բոլորն ուզում են իրենց երեխաներին թողնել լավ աշխարհ, իսկ ես աշխարհին ուզում եմ թողնել լավ երեխաներ» ԿԱՐԼՈՍ ՍԼԻՄ ԷԼՈՒ  
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

24.06.2013

ՄԵՐ «ԹՐՔԱՍԻՐՈՒԹԻՒՆ»-ը ՄԻՆՉԵՒ ՈՒ՞Ր

Արդեօք իսկապէ՞ս դարերով մենք «եղբայրաբար» ապրած ենք թուրքերուն հետ։
Ինչու՞ այս հարցումը։
Վերջին տարիներուն հայերու դէպի Թուրքիա յաճախակի այցելութիւնները զանազան պատճառներով (պատճառաբանութիւններ) հասած է ահազանգային վիճակի։
Նախապէս եթէ հայ մը Թուրքիա երթար, ապա այդ կ՛ընէր «գաղտնի»։ Իսկ հիմա՞, ինչ ամօ՜թ ինչ բա՜ն. հայեր բացայայտ կերպով կ՛երթան. շատ անգամ նոյնիսկ բարձրաձայն եւ անպատկառ ու անբարտաւան կը յայտարարեն, թէ իրենց արձակուրդը Թուքիոյ մէջ պիտի անցնեն։ Դժբախտաբար նաեւ Հայաստանէն նոյնիսկ հայրենի ֆութպոլի կազմերէն մի քանին իրենց մարզական բանակումները կը կայացնեն Թուրքիոյ մէջ... 
Դուք գիտէ՞ք, թէ ուր կ՛երթաք. դուք կ՛երթաք այն տեղերը, կը պտտիք այն վայրերը եւ կը «հանգստանաք» այն հողին վրայ, ուր տակաւին մեր Սուրբ նահատակները իրենց հանգիստը գտած չեն։ Կ՛այցելէք հոն, ուր հայու արիւն հոսած է եւ տակաւին կը հոսի։ Մի՛ ըսէք (դուք ձեզ մի խաբէք), թէ այսօրուան թուրքը ուրիշ է։ Ո՛չ։ Թուրքը թուրք է, ինչ շապիկ ալ հագած ըլլայ. այլ բան չի կրնար ըլլալ։ Երէկուան, այսօրուան եւ վաղուան թուրքը նոյն բարբարոս, անմշակոյթ, վայրենի եա քաղաքակրթութիւն չունեցող թուրքն է։ Ժողովուրդ մը (աւելի ճիշդ՝ խառնարանածին), որ իր գոյութիւնը «հիմնած» է այլոց մշակոյթի, քաղաքակրթութեան եւ ամէն գեղեցիկ բանի քանդումի «շէնք»-ին վրայ, եւ տակաւին կը շարունակէ իր "հերոսութիւն"ը. վկայ՝ Սուրիոյ մէջ իր ունեցած աղտոտ խաղը։ 
Ինչպէ՞ս արձակուրդ անցնել եւ հանդիստ ընել տեղ մը, ուր արեան հոտ կայ։
Բայց ըստ երեւոյթին, մենք մեր արմատներուն (երեւակայական եւ ցնօրային) կ՛երթանք։ Կ՛երեւի վեց հարիւր տարի տեւած թրքական զուլումը մեզ հոգոպէս ստրկացուցած ու ստրկամիտ դարձուցած է, եւ հետեւաբար բնական կը թուի Թուրքիոյ շրջանները այցելելու կամ պտոյտի երթալու երեւոյթը։ Մեր արմատները ... հոն կը փնտռենք։
* * *
Չըսենք «ամա՜ն ճանըմ», ի՞նչ պիտի ըլլայ ես Թուրքիա գացեր եմ կամ թրքական քպրանք գներ եմ, թէ ոչ. Թուքիոյ տնտեսութիւնը տուրմ մը կամ շապիկ մը մեր չգնելով պիտի սնանկանա՞յ։ Բնականաբար ոչ։ Հարցը պէտք է տեսնել ու դիտել սկզբունքային պարունակին մէջ։ Թրքականը մերժելու գաղաբարը մեր մէջ պէտք է արմատականացնել եւ զայն վերածել մշակոյթի։ ՍԹԱՓԻՆՔ։ 
Եթէ իւրաքանչիւրս դիմենք վերը յիշածս քայլին, արդէն մեր զաւակներուն եւ յաջորդ սերունդներուն մէջ կը զարգացնենք թրքամերժութիւնը։
Մենք զմեզ չխաբենք ըսելով, որ թուրքերը «հիւրամեծար» են, կամ թէ, մեզ՝ հայերուս հետ «սիրով» եւ «յարգանք»-ով կը դիմաւորեն ու կը վերաբերին։ Ուշադի՜ր, ծուղակը չիյնանք։
Հիմա, որ կը գտնուինք հայոց ցեղասպանութեան 100-ամեակի սեմին, լաւ մտածենք եւ մերժենք ամէն բան, որ թրքական է։ Մեր նշանաբանը, ելակէտը եւ գործելադաշտը այսուհետեւ պէտք է ըլլայ թրքաբարոյ երեւոյթներու զանազան տեսակի ու բնոյթի դրսեւորումներու դէմ անխնայ ու յառատեւ պայքար՝ սկսելով ճամբորդութիւններէն, թրքական ապրանքներու առուծախէն, ուխտագնացութեան անուան տակ հոն մեկնելէն՝ հասնելով մինչեւ մեր մէջ առկայ թրքախօսութեան տգեղ երեւոյթին։ 
* * * 
Պարտինք հայ հասարակութեան մէջ զարգացնել թրքական երեւոյթներու մերժումի ուժեղ տրամադրութիւն։ Պէտք է հետեւողական ու աննահանջ ըլլալ այս պայքարին մէջ։
Ոչ ոք թող ըսէ, արդիւնքի կամ տեղ չենք կրնար հասնիլ։ Չէ, տեղ կը հասնինք եւ քիչ մըն ալ աւելին։
Չըսենք, ամա՜ն, ինծի՞ մնաց թուրքիոյ դէմ պայքարիլը։ Այո՛, ինծի, քեզի եւ մեզի՝ բոլորիս մնաց պայքարիլը։ 
Կիրօ Գարակէօզեան
21 Յունիս 2013
Պէյրութ, Լիբանան 

Комментариев нет:

Отправить комментарий

Blogger Widgets