ՄԵՆՅՈՒ

ՊԱՏՄԱՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ, ԳՐԱԿԱՆ - ԳԵՂԱՐՎԵՍՏԱԿԱՆ, ՓԱՍՏԱՎԱՎԵՐԱԳՐԱԿԱՆ, ՀԱՆՐԱՄԱՏՉԵԼԻ, ՈՒՍՈՒՑՈՂԱԿԱՆ, ԱԶԳԱՅԻՆ, ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐԱԿԱՆ, ԿՐԹԱԴԱՍՏԻԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԲԼՈԳ   «Բոլորն ուզում են իրենց երեխաներին թողնել լավ աշխարհ, իսկ ես աշխարհին ուզում եմ թողնել լավ երեխաներ» ԿԱՐԼՈՍ ՍԼԻՄ ԷԼՈՒ  
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

02.07.2013

ԲԱՐԵ՛Վ, ՍԻՐԵԼԻ՛Ս...

ՆԱԶԻԿ ՀԱԿՈԲՅԱՆ
-Բարև՛, սիրելի՛ս:
Խենթի պես հեռվից
Ագահ կառչում եմ մատներիդ ծայրից,
Սա այն կարոտն է, որ ես չեմ մերժում,
Լույսդ կոտրում է քունը աչքերիս,
Ինքս եմ հարցնում.
-Այս վառ ճերմակը այսքա՜ն ….որտեղի՞ց:

Ես հենց այնտեղ եմ, որտեղ փնտրում ես,
Ու քեզ համար է այս մոգությունը,
Այնտեղ կմնա միայն շշուկս.
-Հոգիս բերե՞լ ես,
Գթա՛, սիրելի՛ս, երկար ճամփից է
Այս հոգնությունը:
-Որտե՞ղ է տունս…

Այսուհետ փակվող լուսնի երեսին 
Կարդալ մի՛ փորձիր համբարձված սերս,
Այն կյանքից այս կողմ
Ես ամպից ամպ եմ թռչել մինչև այսօր քեզ որոնելիս,
Չե՛մ մրսում քամուց,
Ես վախենու՜մ եմ սառել այն ցրտից,
Որտեղ մատներդ երբեք չեն հասնում:

-Կապույտ լուսաբաց......
-Կոպերս՝ արբած….
-Շապիկս՝ ճերմակ
Գգվանքիդ վկան,
Մշուշից հառնող կյա՜նքս իրական…

Լույսս քեզ՝ նամակ:

Ու ընդամենը վարձատրվում եմ գրկելով ներկան:

-Բարև՛, սիրելի՛ս…
Ու էլի ես եմ…
Դիպչե՞մ մատներիս…

Комментариев нет:

Отправить комментарий

Blogger Widgets