ՄԵՆՅՈՒ

ՊԱՏՄԱՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ, ԳՐԱԿԱՆ - ԳԵՂԱՐՎԵՍՏԱԿԱՆ, ՓԱՍՏԱՎԱՎԵՐԱԳՐԱԿԱՆ, ՀԱՆՐԱՄԱՏՉԵԼԻ, ՈՒՍՈՒՑՈՂԱԿԱՆ, ԱԶԳԱՅԻՆ, ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐԱԿԱՆ, ԿՐԹԱԴԱՍՏԻԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԲԼՈԳ   «Բոլորն ուզում են իրենց երեխաներին թողնել լավ աշխարհ, իսկ ես աշխարհին ուզում եմ թողնել լավ երեխաներ» ԿԱՐԼՈՍ ՍԼԻՄ ԷԼՈՒ  
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

02.08.2013

...ԳԵՂՋԿԱԿԱՆ ՇԱՐՔ... Թավրե

(...գեղջկական շարք... -Թավրե)

ՈՐՁԱԿ ՂՈՒՇՍ ԽԵԼՌԵԼ Է

Մասրենու պես ծաղկել ես,
Քիթ մոտեցնեմ`զուտ փուշ ես,
Փշատի պես համովն ես,
Քիմքս տանեմ`խեղդում ես…

Որձակ ղուշս խելռել է,
Աղունիկս գեժռել է…

Մարգս ջրիդ կարոտ է,
Հերըդ աղբրին պահակ է,
Ջուր եմ ուզում`բշտու´մ է,
Դեռ ասում են.
- «Լա ՜վ մարդ է»:

Հորըդ թույլ տեղ գիտցողը`
Ինձ հավանող մերըդ է.
-Կսեմ`խոխեն վատը չի,
Տե´ս, աղջկադ չփախցնի,
Քարը փեշիցդ թափի´,
Բշտելու տեղ`բարըշի…
ԴՈՒ ԽՆԴԱ

Ես թթենի, դու չարսավ,
Բարըս`քեզ անու՜շ լինի,
Շիրես շուրթիցդ ծորա,
Դու ժպտերես, գոհ խնդա…
Սաղարթներիս ինչ մնա`
Քամին կտուրի´դ թափ տա,
Արևն արդար չորացնի`
Մառանըդ չրո՜վս լցվի…

Գարուն տակը ինչ մնա`
Օղի թորելն ի´նձ վրա…
ԴՈՒ ԲՈՑ ՈՒ ՀՈՒՐԻԿ

Մտքերս քո շուրջ, դու կոկոն վարդիկ,
Թերթերիդ շաղված` ես կաթիլ, ցողիկ...
Ծովակում սրտիս, դու իշխան ձկնիկ,
Իրանիդ վրա` ես խալ ու պուտիկ...
Էրվող իմ հոգում դու բոց ու հուրիկ,
Թոնրիդ շուրթերին`ես էփվող հացիկ...
ՆՌԵՆԻՍ

Այգիս զարթնել է, ծառերն են պրկվել,
Սակայն նռենիս դեռ քուն է մտած,
Տեսնես ձմեռը ո՞նց է անցկացրել…

Չորուկի կույտը մոտիկ եմ բերում,
Ու լուցկու բոցը հույսով մոտեցնում,
Կծվահամ ծուխը նուռս պարուրում,
Օգտակար ջերմով կյանքի է կոչում:

Քաղցրահամ բերքը աշունը քաղեմ,
Նռան գինիով կենացդ խմեմ…
ԹՈՂ ՈՐ…

Երբ խնձորենիս շիկնած խոնարհվի,
Թոնրածուխը թող երկինքը պատի,
Հարսս տղայիս գրկումը հալվի,
Քոքս հաստացնի, ինձ թոռ պարգևի…

Երբ թոռս ծնվի, էլ կռիվ չէղնի,
Թող որ թշնամուս սիրտն էլ կակըղի,
Հաշտության գոտի, ծիածան կապվի,
Թող նրա տանն էլ հարսանիք էղնի…
ԽԱՂՈՂԻՍ ԹԱՌՄԵՆ

Էտիչն առած փրթեցի,
Թառմես չորուկից մաքրի,
Իջա, չիբուխս վառի,
Տակից վերև նայեցի.
Բողոք-բողոք կաթելով`
Թառմես համր կլացեր…

Վերջին մուխը քաշեցի
Ու կես բերան նետեցի.
-Քեզ համար էր, դիմացի´:
ԽԱՂԻԿ

Գարուն գացինք մանդակի`
Հանդիպեցինք սիբեխի.
Ավելուկի հետ հավքինք,
Մի փեշ լիքը ժողվեցինք…

Ձմեռ`թոռանս գրկի,
Հարևանիս կանչեցի,
Տնով նստանք ընթրիքի.
Սխտոր, քացախ խառնեցինք`
Եփուկն անուշ արեցինք…
ԿԻՐԱԿՆՕՐՅԱ ԶԱՆՑԱՆՔՍ

Ժամում մոմս վառել էի,
Պատարագը լսել էի,
Ողջ շաբաթը բեզարել`
Կիրակիս վաստակել էի…
Տուն դառնալիս, երբ տեսա,
Բոստանիս քով, աղբրով,
Ջուրն անտեր է ու կերթա՜,
Գլխիս խուփը վեր ելավ,
Մոռցած առակ ու հանգիստ`
Ջրի ճամփեն շեղեցի,
Ծարավ բոստանս կոխի…
ՀԱՎԵՐԺՈՒԹՅՈՒՆ

Նախքան աքլորդ կանչէ,
Մինչև լույսը կբացվէ`
Կնոջդ մազեր խառնշտէ...

Պաղ ջուրն էրեսիդ զարկէ,
Նոր`…կաթնովդ վայելէ:

Մինչ եղանով խոտ բերես,
Փորով կովի դեմ դնես`
Աչքդ գցիր Արային.
Իբր`. « Թիկնոցս շալկե՞մ»,
Լեռն իմաստուն չի ստում,
Եղանակի հարցումին...

Մինչ նախիրը դուրս կանես,
Ոտքդ մի պահ կախ գցէ,
Տես տիկինդ ի՜նչ կըսէ.
-Մեր գառ մեղր կպաշտէ,
Լավաշ, կարագով կուտէ,
Առ էս ձվի կապոցը,
Սարում`մեղրով փոխէ…
ԳԵՂՋԿՈՒՀԻ ԱՍՏՎԱԾ

Սիրելի կանանց դասի մեջ տեսակ,
Որին պաշտում եմ`
Թխսամոր նման պահապան հրեշտակ,
Գլուխը մարգին, քամակն արևին,
Այն գեղջկուհին է, դեմքը հողմահար,
Որի մտքի մեջ տիեզերքը բեկվել`
Թոռներն են հատ-հատ սիրտը բոլորել: 
ՄԱՔԱՌՈՂ ՊԱՊՍ

Ամպն Արագածի կտուցից կառչել,
Տեղատարափով հոնքերը կիտել,
Հանդ ու բաղերի սարսափն է դարձել…

Մաքառող պապս կտուրը մեխել,
Հողին պահ տված հույսերը ցանել,
Ծառերին հատ-հատ ցոգոլը հաշվել,
Թզբեհը առել, թախտին է թիկնել,
Արու թոռանը իր քովը քաշել,
Մի աչքը ամպին, մյուսը բաց գրքին`
Պատմած հեքիաթի հերոսն է դարձել…
ԵՍ ու ԼԵՌԸ

Երբ լուցկու չոփը ետ, տուփս դրի`
Լեռն ինձ հանդուրժեց, 
Թույլ տվեց թիկնել.
Ամպին բռնացրեց, գլխիս հով արեց,
Քամուն համոզեց կակաչի հովտից
Բուրմունքը ճիպտեց, իմ կողմը քշեց,
Դիմացի ժայռին հոպ-հոպ նստացրեց,
Մի փունջ հաստ զոխով սինձ հյուրասիրեց,
Կաքավի մի զույգ առաջս բերեց,
Գլխավերևս, գնդասեղի չափ`
Ծիվ-ծիվ ցույց տվեց…

Հետո, երբ լեռան ուսը դմբրեց,
Անձրևը բարակ գլխիս կաթեցրեց,
Ծիածան կապեց ու բարեմաղթեց.
-Քեզ կկարոտեմ, սիրտս քեզ սիրեց…
ԿԱՐՈՏ

Ծիրանի խեժը հենց բնից կծել,
Ատամով պոկել, ծամել եմ ուզում,
Մի սուսամբարի տերև տրորել,
Քթիս մոտեցնել, շնչել եմ ուզում,
Առանց ձեռնոցի, եղինջը քաղել,
Ձվով տապակել, ուտել եմ ուզում,
Դարպասը փակել, շանս արձակել,
Խոտերի միջին վազել եմ ուզում,
Տակառը լցնել, ջրով փորձարկել,
Ճեղքերը ձթով փակել եմ ուզում,
Բոբիկ ոտքերս ջրի տակ պահել,
Արյունս պաղել, մրսել եմ ուզում,
Քաղած խաղողի տաշտակը մտնել,
Մաքուր ոտքերով ճզմել եմ ուզում,
Մեղվի խայթոցից ճչալ եմ ուզում,
Ցեխն ուռած ոտքիս դնել եմ ուզում,
Օղի թորելու մրոտ պղինձը,
Ավազով պռտել, լվալ եմ ուզում…
Կ Տ Ա Վ Է

Գառների հոտը լանջին ծուլացել,
Ճիպոտի հարգը վաղուց ճաշակել,
Իր հովվի աչքին կտավ է դարձել…

Հովիվը քարին խուրջինը բացել,
Հոգնած մարմնով հացի է նստել,
Նորածին մի գառ նրան մոտեցել,
Ձեռքի թարխունը ուզում է խլել…

Հովվաշունն իրեն պահակ է կարգել,
Սֆինքսի նման բարձր տեղ նստել,
Լեզուն ալարկոտ կիսատ դուրս գցել,
Ննջելու կարոտ աչքերը մարել,
Գել ու գազանին ականջ է պահել…
ՎՐՁՆԱԽԱՂ

Խոխեքդ հոր հետ հանդում են բանում,
Դու տնամերձիդ մարգն ես քաղհանում,
Հյուսքերդ անվերջ դեմքիդ են թափվում,
Մտքումդ օրվա ընթրիքն ես եփում…

Կծան արևն է ամպով շղարշվում,
Մեղուն անձրևի շունչը կանխազգում,
Սպասվելիք քամուց փեթակն է փախչում,
Չիր ու չամիչն ես ծածկի տակ պահում…

Ռեհան ու ծիտրոն փեշդ հավաքում,
Կաթոցին դրած թասում ես շրջում,
Հորած պանրի կճուճը բերում,
Լոլիկ, վարունգի արանքն ես դնում,
Թռուցիկ պատի ժամին ես նայում,
Օջախի վրա պղինձ ես դնում…

Մարմինդ մի պահ կոշտ գիրկ է թախծում,
Մարդուդ հորինած ցնցուղն ես հիշում,
Արևի եփած ջրի տակ կանգնում,
Խատուտիկ «Կաքավն» է շուրթիցդ ծորում:

Комментариев нет:

Отправить комментарий

Blogger Widgets