ՄԵՆՅՈՒ

ՊԱՏՄԱՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ, ԳՐԱԿԱՆ - ԳԵՂԱՐՎԵՍՏԱԿԱՆ, ՓԱՍՏԱՎԱՎԵՐԱԳՐԱԿԱՆ, ՀԱՆՐԱՄԱՏՉԵԼԻ, ՈՒՍՈՒՑՈՂԱԿԱՆ, ԱԶԳԱՅԻՆ, ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐԱԿԱՆ, ԿՐԹԱԴԱՍՏԻԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԲԼՈԳ   «Բոլորն ուզում են իրենց երեխաներին թողնել լավ աշխարհ, իսկ ես աշխարհին ուզում եմ թողնել լավ երեխաներ» ԿԱՐԼՈՍ ՍԼԻՄ ԷԼՈՒ  
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

27.02.2014

ԴԷՊԻ ԱՐԵՒՄՏԵԱՆ ՊԷՅՐՈՒԹ, ԱՅՆՏԵՂԷՆ...

Արժեւորումներ
Մասն 1

Լիբանանի մէջ հայկական կառոյցներու բաւական մեծ թիւ մը, տարիներու ընթացքին, հաստատուած էր Պէյրութի այն շրջաններուն մէջ, որոնք Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի օրերուն սկսան ճանչցուիլ որպէս արեւմտեան Պէյրութ։ Մեծանուն պանդոկներու կողքին, Քանթարիի եւ Զոքաք էլ Պլաթի թաղամասերուն մէջ կը գործէին Ազգային Առաջնորդարանը, Համազգայինի Ճեմարանն ու տպարանը, "Ազդակ"ի խմբագրատունն ու տպարանը, "Բագին"ի խմբագրատունը (որ աւելի ուշ փոխադրուեցաւ Հ. Յ. Դ. Կեդրոնական Ակումբ), Հայկազեան Քոլէճը (այժմ՝ համալսարան), ինչպէս նաեւ Հ. Յ. Դ. Կեդրոնական (կամ՝ «Երեւանեան») ակումբը, ուր հաստատուած էին երեսփոխանական գրասենեակը, Հ. Յ. Դ. Մամլոյ Դիւանն ու "Դրօշակ"ի խմբագրատունը։ Այդ թաղամասերուն մէջ կը գործէին նաեւ «Ալեք Մանուկեան» Կեդրոնն ու Հ. Մ. Ը. Մ.ի ակումբը։
Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի առաջին քանի մը ամիսներուն այս թաղամասերուն շուրջ տեղի ունեցան բաւական ծանր բախումներ, յատկապէս պանդոկներու նշանաւոր կռիւները, մինչեւ որ վերջնականապէս հաստատուեցան մայրաքաղաքի արեւելեան եւ արեւմտեան գօտիները բաժնող զինուորական գիծերը, որոնք երբեմն կ՛անցնէին հայկական վերոյիշեալ հաատատութիւններէն քանի մը փողոց անդիէն։
Արեւմտեան Պէյրութի մէջ հայութեան թիւը արագօրէն նօսրացաւ։ Արեւմտեան Պէյրութ շարունակեցին մնալ անոնք, որոնք ամուր կառչած մնացին Լիբանանի մէջ հայկական երեք կուսակցութիւններու յայտարարած եւ Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութեան գործնապէս ղեկավարած «դրական չէզոքութեան» դիրքորոշումին։
Դրական չէզոքութեան ամուր պահպանումը սակայն կ՛ենթադրէր, ի միջի այլոց, չպարպել արեւմտեան Պէյրութը։ Իսկ եթէ այդ մէկը կարելի չէր եղած լիովին իրագործել ժողովրդային մակարդակի վրայ, ապա Հայ Յեղափոխական Դաշնակցութիւնը որոշած էր իր հաստատութիւններն ու կառոյցները պահել այդ շրջանին մէջ եւ ստանձնել պահակութիւնը հայկական բոլո՛ր կառոյցներուն։
Այս ծիրին մէջ էր, որ Հ. Յ. Դ. իրերայաջորդ Կեդրոնական Կոմիտէները, քաղաքացիական պատերազմի ելեւէջներու թելադրանքին համաձայն, արեւելեան Պէյրութի զանազան շրջաններէն ընկերներ պարբերաբար կը գործուղուէին արեւմտեան Պէյրութ, օժանդակելու համար շրջանի ընկերներուն՝ հայկական կառոյցներու եւ հաստատութիւններու պաշտպանութեան գործին։ Մինչեւ 1981 թուականը յարաբերաբար պարբերական թափով ընթացող այս աշխատանքը տարբեր ձեւ եւ բնոյթ ստացաւ ընկ. տոքթ. Մելգոն Էպլիղաթեանի դէմ կատարուած մահափորձին օրը, երբ պատասխանատու մարմիններու որոշումով, խումբ մը ընկերներ միեւնոյն օրն իսկ փոխադրուեցան արեւմտեան Պէյրութ, երկար ժամանակով եւ մնայուն կերպով ստանձնելու համար արեւմտեան Պէյրութի հայկական հաստատութիւններուն, ինչպէս նաեւ պատասխանատու ընկերներուն պաշտպանութեան գործը։ Այդ օրը սկսած աշխատանքը երկարեցաւ տարիներու վրայ, երբեմն թեթեւնալով, երբեմն աւելի ծանր բնոյթ ստանալով, սակայն անիկա շարունակուեցաւ մինչեւ Լիբանանի քաղաքացիական պատերազմի աւարտին նախօրեակը։
Ս. Եարճլեան
ՀԱՅՈՒԹԵԱՆ ԵՒ ԼԻԲԱՆԱՆԻ ՀԱՄԱՐ. Պէյրութ Լիբանան, 2000 թ.

Комментариев нет:

Отправить комментарий

Blogger Widgets