ՄԵՆՅՈՒ

ՊԱՏՄԱՄՇԱԿՈՒԹԱՅԻՆ, ԳՐԱԿԱՆ - ԳԵՂԱՐՎԵՍՏԱԿԱՆ, ՓԱՍՏԱՎԱՎԵՐԱԳՐԱԿԱՆ, ՀԱՆՐԱՄԱՏՉԵԼԻ, ՈՒՍՈՒՑՈՂԱԿԱՆ, ԱԶԳԱՅԻՆ, ՀԱՅՐԵՆԱՍԻՐԱԿԱՆ, ԿՐԹԱԴԱՍՏԻԱՐԱԿՉԱԿԱՆ ԲԼՈԳ   «Բոլորն ուզում են իրենց երեխաներին թողնել լավ աշխարհ, իսկ ես աշխարհին ուզում եմ թողնել լավ երեխաներ» ԿԱՐԼՈՍ ՍԼԻՄ ԷԼՈՒ  
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

21.04.2014

ՍՊԻՏԱԿ ԱՐՋԻ ՎԵՐՋԻՆ ՕՐԵՐԸ

Նրա նախնիները Մուշից և Կիլիկիայի Քիլիս քաղաքից էին: Հայրը զորավար Դրոյի թիկնապահն էր և զավակներին դաստիարակել էր հայրենասիրական ոգով: Կարոն ծնվել է Սիրիայի Հալեպ քաղաքում, 1962թ., այստեղ է անցկացրել իր պատանեկան տարիները, ապա ծնողների հետ տեղափոխվել է Լիբանանի Բեյրութ քաղաք: Ուսում ստանալու համար Կարոն Բեյրութից մեկնել է Գերմանիա, որտեղից էլ՝ մի քանի տարի հետո, տեղափոխվել Կալիֆորնիայի Ֆրեզնո քաղաք:
Արցախ Կարո Քահքեջյանը եկել է հենց ԱՄՆ-ից ու Պարգև սրբազանի օգնությամբ ստեղծել է «Խաչակիրների» ջոկատը:


Տեսաշարում՝ «Խաչակիրներ» ջոկատի առօրյան, գործունեությունը, այլ զանազան դրվագներ
(1993թ.), ինչպես նաև վերջին գիշերը, որտեղ լեգենդար ազատամարտիկ Կարո Քահքեջյանը պարում է իր վերջին պարը... 
Հաջորդ օրը Պուշկենյալի բարձունքն ու հեռուստաաշտարակը մերն էին: Կարոն կերտեց դա, բայց... չտեսավ. թշնամու գնդակը խլեց Հրամանատարի կյանքը Մարտակերտի բարձունքներում:
ՀԱՎԵ՜ՐԺ ՓԱՌՔ:



Տեսաշարում՝ վերջին հրաժեշտը Մեծ Հերոսին, հուղարկավորությունը և հոգեճաշի մի դրվագ:
Շահե Աճեմյանի դամբանականը Կարո Քահքեջյանի Սպիտակ Արջի շիրմին

Սիրելի՛ հրամանատար, քո հերոսի հիշատակին հերոսներ են ծնվելու: 
Հայրենիքից հեռու ծնված, սակայն հայրենիքը սրտին մեջ՝ մանկությունից հասակ նետած Կարոն ապրեցավ՝ նվիրվելու հայ ազգի ու Հայաստանի համար: Կարոն միշտ էլ ունեցած է եղած իր հոգում տեսնելու մեր շղթայված ու բաժան-բաժան դառած հայրենիքը ազատ ու անկախ: Շարժման սկզբի օրերից Կարոն զինվորագրվեցավ Արցախի ազատագրման համար, բայց առանց բավարարված լինելու. նա տեսնում էր՝ իր շրջապատի ֆեդայիներին բարելավում և կարգապահություն է պետք, և մանավանդ մասնագիտություն իրենց ասպարեզում: Էս բոլորը Կարոյի մտահոգություններից էին: Ելնելով էդ մտքից՝ Կարոն ստեղծեց Խաչակիրների ջոկատը, որպեսզի էդտեղից սկսի պատրաստել վաղվան՝ իսկական ազգային բանակի շնորհալի տիպար զինվորը: Կարոն իր զինվորների հանդեպ շատ էր խստապահանջ, միաժամանակ բարեսիրտ ու հայրական գուրգուրանքով: Եվ հաջողվեցավ նրան փոխանցել միտքը՝ լինելու արդար, անկեղծ տիպար և համեստ: Վերջին տարիներին Կարոն հեռավոր Ամերիկայից հրաժարվեց իր փառավոր կյանքից, տուն-տեղ, ընտանիք թողած՝ հասավ արյունաքամ Հայաստանին ու մանավանդ` բուրաստան Արցախին՝ հուսով, որ կտենա ժպիտ հայ երեխաների դեմքին ու կկարենա ցամքեցնել արցունքը հայ մայրերի աչքերին: Նա միշտ հասավ Արցախի կարիքներին, հասավ վիրավոր տղաներին, հիվանդանոցներին, հասցնելով դեղորայք՝ չմոռնալով մարտնչող տղաներին, պիտույքներն ու սարքավորումները: Եվ այս բոլորը չնչին էին՝ բաղդատմամբ նրա ապագա ծրագիրներին: 
Օրը՝ շաբաթ՝ հունիսի26-ին՝ 93 թվին՝ հենց սկիզբը Մարտակերտի ազատագրման, Կարոն իր զինվորներով՝ միասին 9 հոգի, մարտի մեջ մտավ: Առաջին փամփուշտն է կրակել՝ անցնելով հարձակման: Կռվեց քաջաբար ու ընկավ պատվով՝ Մաղավուզից դեպի Մարտակերտ ճանապարհը բացելով: 
Սիրելի՛ Կարո, ջոկատի անունով և ժողովուրդի վկայությամբ, գերեզմանիդ առաջ կանգնած՝ կխոստանանք շարունակելու քու կիսատ մնացած գործը: Այսօր թեկուզ որբացած ենք, բայց քու փոխանցած դաստիարակությամբ կերդվենք շարունակել սրբազան գործը՝ իրականացնելու հայրենիքի ու հայ ժողովրդի ազատագրումը: 
Հողը թեթև նստե քո վրեն, սիրելի՛ հրամանատար: Արծիվի նման քո հոգին նստե Արարատի գագաթին:
****************************************­*********************** 
Բոլորը թող իմանան, դիւանագիտութիւն ալ կը խաղանք, սրիկաներ կուգան մեր մօտ, երեսնին ալ կը խնդանք, բարի տեսքով...բայց հետ այսու մեր ատամները պողպատ են, մենք ալ 1915-ի հայը չենք, մեր թշնամիներուն վիզերը կը պոկենք։
Կարո Քահքեջյան- Սպիտակ Արջ


Տեսաշարի վերջին՝ երրորդ մասը՝ Կարոյից հուղարկավորումից հետո տղեքը նորից մեկնել են Մաղավուզ՝ Հերոսի նահատակության վայրը...
Կարոն էլ մեզ հետ չէր, բայց Մարտակերտը մերն էր:
ՀԱՎԵ՜ՐԺ ՓԱՌՔ:

Комментариев нет:

Отправить комментарий

Blogger Widgets